Przywileje i obowiązki noszących Szkaplerz

Wygenerowano: 25 lipiec 2017, 19:29

Przywileje noszących szkaplerz:


1) Kto umrze odziany Szkaplerzem świętym nie zostanie potępiony.

2) Noszący(a) Szkaplerz jako czciciel(ka) Matki Bożej zapewnia sobie Jej opiekę co do duszy i ciała w tym życiu i szczególną pomoc w godzinie śmierci.

3) Każdy(a), kto pobożnie nosi Szkaplerz święty i zachowuje czystość według stanu, zostanie wyprowadzony(a) z czyśćca osobiście przez Matkę 4) Bożą w pierwsza sobotę po swej śmierci.

5) Ci, którzy należą do Bractwa Szkaplerznego są duchowo złączeni z zakonem Karmelitańskim i maja udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci, a więc we Mszach świętych, Komuniach świętych, umartwieniach, modlitwach, postach itp.


Obowiązki noszących Szkaplerz:


1) Naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.

2) Dniem i nocą nosić na sobie Szkaplerz.

3) Odmawiać codziennie modlitwę naznaczoną w dniu przyjęcia do Szkaplerza (zazwyczaj Pod Twoją Obronę).

4) Czynić dobrze bliźnim.


Praktyki zalecane noszącym Szkaplerz Święty:


1) Przynajmniej raz w miesiącu, jeżeli pozwolą na to warunki, oraz w święta Matki Bożej przystępować do spowiedzi i Komunii świętej.

2) Nawiedzać często kościół i przynajmniej przez kilka minut modlić się do Matki Bożej.

3) Od czasu do czasu z miłości do Matki Bożej wyrzec się czegoś dozwolonego (drobne umartwienie).



Praktyczne uwagi dla przyjmujących Szkaplerz


Szkaplerz sukienny i medalik mają taką samą wartość duchową. Chociaż przyjęcie powinno dokonywać się przy pomocy szkaplerza sukiennego, można go później, według osobistego uznania, zastąpić medalikiem szkaplerznym, który z jednej strony powinien mieć wizerunek Najśw. Serca Pana Jezusa, a z drugiej strony wizerunek Matki Bożej.


Przyjęcia do Szkaplerza dokonuje się tylko jeden raz. Gdy zniszczy się sukienny Szkaplerz albo zgubi się medalik, nabywa się nowy i nakłada się prywatnie. Nie jest wymagane poświecenie nowego szkaplerza. Gdyby jednak tego pragnął zainteresowany, może to uczynić każdy kapłan lub diakon.


Nie przyjmuje się do Szkaplerza osób nieobecnych. Wyjątek stanowią osoby ciężko chore, żołnierze lub więźniowie. Można im przesłać poświęcony Szkaplerz, a dane personalne przekazuje do Księgi Przyjętych do Szkaplerza.


Zniszczony sukienny Szkaplerz najlepiej spalić. Nie powinno się go wyrzucać do śmieci, gdyż byłoby to świadectwem braku czci dla samego znaku, jak i dla Tej, od której go otrzymaliśmy.


Jeśli ktoś przyjąwszy Szkaplerz, nie nosił go dłuższy czas czy to z zapomnienia, czy z niedbalstwa, czy z powodu zgubienia go, nie musi go na nowo przyjmować z rak kapłana. Wystarczy, że sam sobie go ponownie założy, żałując za zaniedbania i podejmie wymogi nabożeństwa. Gdy ktoś odrzuci Szkaplerz z pogardy, a zrozumiawszy, że źle uczynił i chce ponownie wrócić do praktyki nabożeństwa, obrzęd nałożenia przez kapłana musi być powtórzony. Jeśli ktoś przyjął Szkaplerz, ale zdjął go z powodu grzesznego życia, a następnie nawrócił się, wyspowiadał i chce czynić pokutę, to wystarczy tylko ze skruchą ucałować swój dawny szkaplerz i nałożyć go samemu odnawiając pragnienie życia zobowiązaniami szkaplerznymi. Jeśli ktoś żył w grzechu i nosił Szkaplerz, a nagle otrzymał łaskę opamiętania i nawraca się, to niech podziękuje Maryi że w ogóle powrócił! Niech odnowi swoje przyrzeczenia szkaplerzne po spowiedzi i Komunii św. Niech odda się na nowo Maryi i ucałuje Szkaplerz z postanowieniem godnego noszenia Jej habitu.


Stolica Święta nie widzi przeszkód, aby Szkaplerzem odziewać również małe dzieci. Zaleca się jednak, aby były już w takim wieku, by mogły zrozumieć podstawowe prawdy wiary. Wiedząc, kim jest Maryja, owocniej będą mogły przyjąć dar macierzyńskiej miłości.


Szkaplerz najlepiej nosić na szyi. Nie czyni zadość obowiązkom nabożeństwa ten, kto przyjąwszy Szkaplerz wiesza go w mieszkaniu, np. na ścianie. Wielkość łask obiecanych poprzez Maryję domaga się od nas noszenia Szkaplerza w sposób godny.



Historia Szkaplerza:


Historia szkaplerza sięga XII i XIII wieku i łączy się z górą Karmel w Palestynie, gdzie pustelnicy – bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel żyli według reguły nadanej im przez patriarchę Jerozolimy – Alberta. Po upadku Królestwa Jerozolimskiego część z nich uciekła do Europy, aby schronić się przed muzułmanami. W Europie jednak bracia, chcąc żyć według swojej reguły, spotkali się z niechęcią kleru i innych zakonów. Napotkali tak wielki opór, że groziło im rozwiązanie. Wówczas generał zakonu – Szymon Stock modlił się gorąco do Matki Bożej, prosząc o ratunek. I właśnie w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. objawiła mu się Maryja, która podając mu szkaplerz, powiedziała: „Umiłowany synu! Przyjmij szkaplerz twojego zakonu. Przywilej dla ciebie i karmelitów. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania. Kto w nim umrze, nie dozna ognia piekielnego”.


Kliknij i zobacz źródło strony

 Orędzia NMP
 
25 kwiecień 2018
 
25 marzec 2018
 
25 luty 2018
 
25 styczeń 2018
 
25 grudzień 2017
 
25 listopad 2017
 
25 październik 2017
 
25 wrzesień 2017
 
25 sierpień 2017
 
25 lipiec 2017
 
25 czerwiec 2017
 
25 maj 2017
 Dziennik
dzisiaj
 
Co mówią dusze czyśćcowe o Janie Pawle II ?
 
Natuzza Evolo - żona, matka, stygmatyczka
 
Objawienia dla Świata - Rozalia Celakówna
 
Pomoc św. Moniki w sprawach trudnych dzieci
 
Co Biblia tak naprawdę mówi o seksie?
 
Czuła i troskliwa Matka
 
Odmawiajcie Różaniec
 
Różaniec Święty
 
Oczy Chrystusa
 
Plan prowokacji
 
WTC zapada się
 
Para gigantów
 
Otchłań piekielna
 
Skorumpowani seksualnie
 
Zwróć sie ku Mnie, musisz zwrócić sie ku Mnie
 
Akt oddania swego życia Jezusowi
 
Co Szatan mówi o różańcu ?
 
Telegram do św. Józefa
 
Zbiór modlitw i krucjat
 Kalendarz
w przygotowaniu ...